Skip to content
กวาดสายตาไปที่ปลายโค้งของสนาม Thailand Circuit นครชัยศรี ท่ามกลางบรรยากาศการซ้อมไลน์สนามประจำตัวแต่ละคน แต่แล้วสายตาผมก็ไปสะดุดกับนักแข่งรถ Ninja 400 เบอร์ 8 ตัวจิ๋ว ผิดจากไซส์นักแข่งปกติที่เห็นทั่วไป.. จนกระทั่งทีมงานได้เห็นใบหน้าชัดๆภายใต้หมวกกันน็อคของน้อง “พิมพ์ พิมพ์อักษร โสขุมา” พร้อมรอยยิ้มสดใสน่ารัก แจกจ่ายให้คนรอบข้างอยู่ตลอดเวลา.. สืบสาวราวเรื่องไปได้น่าสนใจทีเดียวว่าน้องเป็นนักแข่งโดยเฉพาะ เพราะว่ายังไม่เคยได้ขี่มอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ของตัวเองเลย.. ไปทำความรู้จัก “น้องพิมพ์” พร้อมๆกันดีกว่าครับ..
แนะนำตัวหน่อยจ้า
สวัสดีค่า “พิมพ์ พิมพ์อักษร โสขุมา” แต่ชื่อที่คนเค้าเรียกกันจะเป็น “พิมเหย” หรือ “เหย” เฉยๆค่ะ
ตอนนี้เรียนอยู่ที่ไหน/ทำงานอะไรครับ?
ตอนนี้กำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 2 คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขนค่ะ
ยังวัยรุ่นอยู่เลย.. เป็นมายังไงถึงมาขี่ให้กับทีม Your Helmets ได้ครับ?
ย้อนไปตั้งแต่สมัยมัธยมเลยค่ะ คือเราก็มีความชอบในมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์อยู่ก่อน แล้วก็มีแอบที่บ้านไปออกทริปบ้างประปราย(5555) ส่วนเรื่องเป็นนักแข่งนี่เราได้รับโอกาสจากป๊า“เอกพล เรืองจั่น” ผู้จัดการทีมที่ตอนนั้นกำลังหานักแข่งผู้หญิงรุ่นใหม่พอดี ซึ่งย้อนกลับไปจังหวะนั้นเราก็ชอบพี่ “เบลล์ เอกชัย เซี่ยงหว่อง” ด้วย เลยยิ่งมีแรงผลักดันให้เราอยากมาเป็นนักแข่งมากขึ้นค่ะ
ขี่แบบสปอร์ตมาตลอดเลยตั้งแต่แรก?
ไม่ค่ะ.. แรกๆก็เป็นแค่คนที่ชอบขี่มอเตอร์ไซค์เฉยๆ ขนาดโรงเรียนอยู่ห่างจากหอพักประมาณ 1-2 กิโลเมตร ยังขอขี่มอเตอร์ไซค์ไปโรงเรียนทุกวันเลยค่ะ
แล้วพวกทักษะการขับขี่นี่เราเอามาจากไหนครับ? เห็นว่าจู่ๆก็มาเข้าทีมเลย
ตอนแรกที่เข้าทีมมานี่ยังขี่ไม่คล่องเลยค่ะ กำคลัทช์ยังติดๆดับๆอยู่เลย.. คือทางทีมเค้าก็ซัพพอร์ทให้ทุกอย่าง มีป๊าเอกพลคอยบอกคอยสอน หรือบางครั้งได้เจอพี่เบลล์เค้าก็สอนให้.. พูดง่ายๆก็ “ครูพักลักจำค่ะ”
น้องพิมพ์ได้ลงแข่งรายการไหน? รุ่นใดบ้างครับ?
มีรายการ R2M รุ่น 400 Power Girls Amateur แล้วก็รายการ BRIC รุ่น 400SF ค่ะ ของ KRRC ก็ลงนะ แต่พอดีปีนี้ติดธุระหมดทุกสนามเลยไม่ได้แข่งค่ะ
แสดงว่าเราเป็นคนชอบขี่มอเตอร์ไซค์เป็นพิเศษเลยมั้ย?
ชอบค่ะ.. ถึงแม้เวลาล้มหรือขี่ในสนามมันก็มีความเสี่ยง แต่ถามว่าอยากลงไปขี่บนถนนปกติบ้างมั้ยก็อยากเหมือนกัน แค่ตอนนี้ทางครอบครัวยังไม่อนุญาตให้ขี่บนถนนปกติค่ะ.. ยิ่งเขารู้ว่าเราแข่งในสนามแล้วยิ่งบอกให้ขี่แค่ในสนามอย่างเดียวเลยค่ะ
เห็นแบบนี้ “พิมเหย” ไม่ได้ซิ่งแค่มอเตอร์ไซค์นะจ๊ะ?
เคยลงแข่งของทางมหาวิทยาลัยค่ะ “Formula Students” ซึ่งเป็นรายการแข่งขันของทางคณะวิศวะฯ ที่จะนำนักศึกษาวิศวะฯสาขาต่างๆมาร่วมกันทำทีมรถแข่ง..ตอนนั้นขี่ให้กับรุ่น EV หรือรถพลังงานไฟฟ้า ..ก็สนุกดีนะคะ หรือซิ่งเครื่องบินไปเลยน่าจะดีค่ะ(5555).. แต่ใจตอนนี้ก็แอบอยากลองไปขี่แนววิบากบ้างค่ะ
อะไรที่ทำให้เราติดใจการขี่รถมอเตอร์ไซค์?
ไม่แน่ใจว่าอาจจะเพราะว่าคุณพ่อชอบมอเตอร์ไซค์ด้วยรึเปล่า แต่ส่วนตัวหนูรู้สึกผ่อนคลายเวลาได้ขับรถเร็วๆ มันมีสมาธิกับทางที่อยู่ตรงหน้ามากกว่าที่จะเอาหัวไปคิดเรื่องอะไรต่างๆนาๆค่ะ ยิ่งเราแข่งได้รางวัลมามันก็ยิ่งมีกำลังใจให้ทำสิ่งนี้ต่อไปเรื่อยๆด้วย
แล้วถ้าต่อไปเรียนจบแล้ว มีเวลาว่างน้อยกว่านี้ จะยังคงขี่มอเตอร์ไซค์อยู่มั้ย?
ก็ขี่แหละค่ะ มันชอบไปแล้ว สนุกดีด้วย.. ยิ่งขี่บนถนนทั่วไปก็อยากขี่นะคะ แต่ตอนนี้ที่บ้านไม่ให้จริงๆ เลยขอเป็นนักกีฬาแข่งรถไปก่อนแล้วกัน ..ฮืออ
พอได้มีโอกาสลงมาแข่งทั้งหมดปีกว่าๆเนี่ย รู้สึกยังไงบ้าง? คุ้มมั้ยที่ตัดสินใจมา?
พอได้ลองมาเเข่งจริงๆเเล้ว มันไม่ได้ง่ายเหมือนที่คิดไว้เลยค่ะ ยากมากๆ กดดันด้วย ..ยิ่งแรกๆที่มาซ้อมคืออยากเลิกเลย เพราะทั้งร้อนเเดด แล้วยังต้องแบกเเรงกดดันต่างๆไว้อีก ไม่เห็นภาพตัวเองจะทำได้เลย แอบคิดด้วยว่า “มาทำอะไรเนี่ย??” (5555)
ถามว่ายากไหม? มันก็ไม่ยาก แต่มันก็ไม่ง่าย ..ทุกอย่างมันอยู่ที่การฝึกฝน ไม่มีใครเก่งตั้งแต่เกิด เราคิดว่าถ้าไม่เก่งเเต่ขยันซ้อม มันก็พัฒนาได้ค่ะ ..บอกเลยว่าคุ้มมากที่วันนั้นตัดสินใจหนีแม่มาแข่ง(5555) “กีฬานี้มันเป็นชีวิตหนูไปเเล้ว” หนูรักมันมากๆ เคยเลิกไปแล้ว ก็เลิกไม่ได้ รักกีฬานี้ที่สุด มันให้อะไรหลายๆอย่างกับหนู ทั้งเป็นมิตรภาพที่ได้รับจากการเเข่ง พี่ๆน้องๆที่เจอกันที่สนาม กำลังใจที่ได้จากทุกๆคนมันดีต่อใจมากๆ มีทั้งสมหวังผิดหวัง แต่มันคือสีสันของชีวิต และนี่มันก็คือสิ่งหนึ่งในชีวิตที่รักมันมากๆ ค่ะ
ในฐานะนักแข่งที่ขี่ในสนามเป็นประจำ อยากฝากอะไรถึงคนที่ชอบขี่มอเตอร์ไซค์ซิ่งบนถนน?
เข้าใจนะคะว่าการขี่มอเตอร์ไซค์มันก็มีข้อดีหลายอย่างเพราะในกรุงเทพฯรถมันติด ไม่มีที่จอด ทั้งสะดวกรวดเร็ว แต่ในทางกลับกันมันก็เสี่ยงอันตรายเยอะกว่าเพราะเราใช้ถนนร่วมกับรถอีกหลากหลายประเภท แต่ถ้าการขี่ในสนามคือเรามองว่าเรามีอุปกรณ์เซฟตี้ครบ ทั้งหมวก ชุด ถุงมือ.. ล้มในสนามมันก็แค่เจ็บนิดหน่อย แต่ล้มบนถนนจริงนี่เราไม่รู้เลยว่าจะเป็นอย่างไรค่ะ..
สำหรับการซิ่งนั้น.. มันอาจจะเท่ ดูดี แต่ความปลอดภัยมันไม่มีเลยจริงๆ ..พอมันเกิดอะไรขึ้นมา มันไม่ใช่แค่ตัวของเราที่เจ็บ ไหนจะคนรอบข้าง คนใกล้ตัว ทั้งของเราหรือของคนที่อาจจะประสบอุบัติเหตุร่วมกับเราด้วย ..ซึ่งบทเรียนมันก็มีให้เห็นเยอะแยะ ถ้าอยากขี่เร็ว มาขี่ในสนามกันดีกว่านะคะ^^
ถึงน้องๆเด็กรุ่นใหม่/รุ่นเดียวกัน ที่อยากขี่ในสนามแบบน้องพิมพ์..
ฝากถึงเด็กรุ่นไหมๆ ที่อยากขี่สนาม ก็แนะนำให้มาขี่สนามดีกว่าบนถนนนะคะ.. เพราะนอกจากจะปลอดภัยกว่า อันตรายน้อยกว่า แล้วยังได้ฝึกทักษะการขี่เพิ่มขึ้นด้วย เราจะได้รู้ว่าเวลาเค้าเทโค้งกันมันเป็นยังไง(5555) ..อีกอย่างคือเดี๋ยวนี้อุบัติเหตุเยอะมาก ถ้าอยากซิ่งอยากแข่งกัน แนะนำให้มาทำในสนาม มาทำความเร็วให้เป็นกีฬา ..รู้จักใช้มันให้ถูกที่ถูกเวลาค่ะ
สุดท้ายนี้ก็อยากบอกน้องๆที่สนใจว่า อยากให้คนที่ชอบในความเร็ว หันมาเล่นกีฬานี้เยอะๆ มันสนุกมากๆ อาจมีเหนื่อยบ้าง ท้อบ้าง แต่สนุกจริงๆ แถมเรายังได้รู้จักคนมากขึ้น มีมิตรภาพใหม่ๆเกิดขึ้นเยอะเลย และ.. สาวๆพริตตี้เยอะด้วยค่า^^
ฝากผลงานของน้องพิมเหย หน่อยครับ
ก็มีรายการแข่งขัน R2M, BRIC, Kawasaki Road Racing Championship (KRRC) ซึ่งปีหน้าก็กำลังดูๆอยู่ว่าพิมพ์จะขยับ ซีซี. ดีมั้ยน้า.. ก็อยากให้รอดูกัน ส่วนช่องทางการติดตามก็สามารถติดตามพิมพ์ได้ที่ Facebook: พิมเหย ไรกันน๊าว หรือ Instagram: pimsksornได้เลยค่า
